Çok seneler sonra rastladım sana
Pembe yanaklardan eser kalmamış
Neler de yaparmış yıllar insana
O yanan gözlerin şimdi kararmış

Geceden karayken sırma saçların
Yıllar üzerine kar olmuş yağmış
Çatsa öldürürdü hilal kaşların
Şimdi masum olmuş çaresiz kalmış

Ayrılıktan sonra geçen seneler
Düşman olmuş senden intikam almış
Nerede sevdiğim o güzel esmer
Aşkımız gibiymiş mazide kalmış

Abidin KAÇOĞLU

 

Sen,

Nazarımda kıymetini bir bilsen!

Gecenin koynunda yalnız başıma

Bırakmadan başucumda dikilsen…

 

Sen,

Üzerime annem gibi eğilsen!

Kanayan yarama Lokman’ca keşke

Ötelerden kutlu derman getirsen!

 

Sen,

Gülsen gül yüzünle, yüzüme gülsen!

Ayı kıskandıran güzelliğinle

Rüya âlemimi şereflendirsen…

 

Sen,

Sessiz gözyaşımı sessizce silsen!

Yıllarca çöl misal kavrulan yurtta

Yediveren olup tekrar dirilsen…

 

Sen,

Bahar muştusunu usulca versen

Bu kışın zemheri zamanlarından

Tutup ellerimi beni götürsen…

 

Sen,

Nurdan kanadını semaya gersen.

Bitirip zakkumdan acı azabı

Dudağıma şeker şerbet bal sürsen!

 

Sen,

Efendimsin, beni bu halde sevsen!

Bir pula satmadan panayırlarda

Kölen edip hep yanında gezdirsen!

 

Sen,

Nağme olup sözlerimi süslesen

Dinledikçe içten içe eriyip

Dilimde bitmeyen güfteye dönsen

 

Sen,

Ebeden kalbimin köşküne girsen!

Canımı yoluna feda ederdim;

Nazarına benden yana çevirsen…

 

Sen,

Bassan da bağrına, gönlümü çelsen!

Ömrümce bahtiyar olurdum inan

Hiç olmazsa düşlerime bir girsen!

 Sen… Sen…

 

İBRAHİM TÜRKHAN