ALLAH`ım,ben size layık kulluk edemedim…Kulluk gibi ali ve kutsi bir vazifenin hakkını veremedim..İla-i Kelimetullah yolunda koşturma hayallerime toz kondurdum..Günahkar oluşumu itiraf ve ifade ederek ve merhametinizin gadabınızı-gazabınızı geçmiş olduğu gerçeğinden güç alarak bir kere daha dehalet edilmesi gereken kapıya,yani sizin o nurefşan kapınızın tokmağına elimi sürmeye geldim….

Ellerim kirliydi bunu yaparken..Yüzüm yoktu aslında o kapının eşiğinde içeriden gelecek cevabı beklerken ama dedim ki;O benim Rabbimdir..O bağışlayan,merhamet edendir..Günahlarımızı-sürçmelerimizi-sapmalarımızı o engin şefkatiyle affedendir….İşte bu inançla huzurunuza geldim…Kul olamayaşımı itirafla geldim..İnsan olmamdan sadır olma sorumluluklarıma karşı gaflet içinde bir ömür sürüşümü itirafla geldim…

Beni huzurunuzda af nimetiyle taltif eder misiniz ALLAHım ? Sadece beni değil,senden af ve afiyet isteyen herkesin günahlardan ötürü pas tutmuş kalplerini günahlardan arındırıp-paklandırıp af nişanıyla onları taltiflendirir misiniz ALLAHım?

Kararmış kalbim artık seni ister,ruhum seninle üveyk olup ötelere uçmak ister..Kalbim Esma-ul Hüsnanla itminana ermek ister…Artık adını her anışta ürpermeyen bu kalp ürpersin ALLAHım,artık hiç durmadan haşyetle atar hale gelsin ALLAHım…

Bana soracaksınız kulluk akdini yerine getirdin mi diye ? Bu suale cevap verebilecek cesaretim yok ALLAHım…Kulluk sözleşmesine muhalif hareket ettiğimi pekala siz de biliyorsunuz..Hal böyleyken size kulluk edemedim ya da etmedim ifadesini kullanmak zorunda kalışım beni büyük bir pişmanlığa ve büyük bir mahcubiyete sevk edecek ki;böyle bir anı ne bana ne de diğer bütün müslüman kardeşlerime yaşatmayınız ALLAHım…

Kulluk sözleşmesini hiçe almak gibi birşey olan böyle bir havayı bana ve tüm abi ve ablalarıma yaşatmayınız ALLAHım…

Ne diyeyim bilemiyorum ki..Ne yazayım bilemiyorum ki..Kulluk gibi şerefli bir paye ile şereflenmek ve onurlandırılmak imkan ve fırsatını nefsime yenik düştüğüm için değerlendirememekten sadır olma üzüntümü ben nasıl anlatabilirim ki

Gözlerim yaşlarla ıslanmalı değil mi şimdi ? Bunun için tam sırası değil mi? Ağlamak gerekmiyor mu şimdi ? Hıçkırıklara boğulup gitmenin tam sırası değil mi? Bence tam sırası…:(

Pür-melalimi gözyaşlarımdan başka kim-ne anlatabilir ? O gözyaşlarıma yüklediğim pişmanlığımı kelimelere dökebilirim mi sanıyorsunuz ? Bu mümkün mü sizce ? Bence mümkün değil…

Hem de hiç mümkün değil…:(

AHMET EMİN