Ve bakıyorum ardından ,kalın bir karanlıkta kayboluyorsun

Karanlıkta kayboluyorsun,kaybolman kolay değil

Işıktır ya senin gölgen ,o yüzden

Ama kaybediyorum işte!

Ve bundan sonra daha çok seninleyim

Bir ara dikkatim dağılıyor

Seni kaybettikten sonra

Denizi görüyorum,taşmak üzere

-Kalbimi değil,denizi görüyorum

Anladım kara bulutlar denize çullanmış

-Kalın bir karanlık değil sadece gri-görüyorum

Ama kaybettim işte.

Ve seni bulsam keşke

Güzelliğine yetecek kadar sevecekken

Gözlerin kadar yüreklensem

Sözlerin gibi şımarık

Tırnakların güzel ,cırnakların değil

Bulsam belki secevektim

Ama kaybettim işte!

Ve lakin,ve fakat,amma ve lakin!

Ne zor oldu bu bu mısrayı”ve” ile başlatmak

Bence sen güzel ,yemek yaparsın

Sohbetin kadar tatlımıdır tatlıların

Acıktım!

Saçların ne renkti?

Ayakların hâla küçüktür

Gözlerinin kahve renginden anlardım ben sevdiğini

Ama kaybettim işte!

Ve artık sona yaklaştım

Hep güldürdü beni medeni korkaklığın

“Ne derlerse desinler”derdin başbaşayken

Kırılırdı cesaretin birini görsen

Ürkeklik sana ne güzel de yakıştı

Ben korkmaktan korkardım

Sen korkmamdan!

Korkma!Sönmez içimdeki o ateş

Ama kaybettim seni!

Raway